Του Μάρκου Μπόλαρη *
Καθώς η ένταση για τις δικαστικές αξιώσεις που εγείρει το καθεστώς της Αιγύπτου κορυφώνεται, αφού έχει προσδιοριστεί δικάσιμος η 23 Αυγούστου 2026 για εκδίκαση στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της Αιγύπτου των υποθέσεων, και αφού έχει καταστεί ολοφάνερο ότι οι εκβιασμοί που ασκούνται από το καθεστώς σε βάρος της Μονής Σινά είναι καταφανώς αντίθετες:
α. Με την Διακήρυξη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, που συνυπέγραψε η Αίγυπτος και την παραβιάζει στο βαθμό που αμφισβητεί τα ανθρώπινα δικαιώματα (θρησκευτικά και ιδιοκτησιακά) της Μονής και των Σιναιτών Πατέρων
β. Με την ανακήρυξη της Μονής Σινά ως μνημείου προστατευομένου της Ανθρώπινης Πολιτισμικής Κληρονομιάς από την ΟΥΝΕΣΚΟ, όπου η ίδια η Αίγυπτος πανηγυρικά αναγνωρίζει τα απ’ αιώνων κυριαρχικά δικαιώματα της Μονής.
γ. Με το καθεστώς status quo που αναγνωρίζει το Διεθνές Δίκαιο για την Μονή Σινά, όπως αναγνωρίστηκε από όλους τους επικυριάρχους στους 15 αιώνες που προηγήθηκαν μέχρι σήμερα,
είναι κρίσιμο να δημοσιεύσουμε το σημαντικό κείμενο του Αχτιναμέ που εξέδωσε ο Προφήτης του Ισλάμ Μωάμεθ με το οποίο θέτει υπό την προστασία του την Μονή Σινά, τους ενασκουμένους σ’ αυτήν Σιναίτες και τους υπό αυτήν χριστιανούς, με προνόμια τα οποία στους αιώνες που μεσολάβησαν αναγνώρισαν και σεβάστηκαν απαξάπαντες οι επικυρίαρχοι του τόπου τόσον τα Αραβικά Χαλιφάτα , οι Μαμελούκοι Τούρκοι όσον και η Οθωμανική Αυτοκρατορία στους αιώνες !
Υπενθυμίζω μόνον ότι οι Οθωμανοί Σουλτάνοι όταν επικύρωναν διοικητικώς την εκλογή του εκάστοτε Αρχιεπισκόπου Σινά, Φαράν και Ραιθώ επικαλούνταν στο φιρμάνι τους τον Αχτιναμέ του Προφήτη του Ισλάμ Μωάμεθ.
Τούτο το γεγονός, επιχειρεί να αντιπαρέλθει προκλητικά το Αιγυπτιακό καθεστώς αγνοώντας τόσον το Διεθνές Δίκαιο, στις τρείς διαστάσεις που ανωτέρω μνημονεύτηκαν, όσον και την θρησκευτικού χαρακτήρα ισχυρή δέσμευση που προέρχεται από τον ιδρυτή του Ισλάμ, την οποία δέχτηκαν στους αιώνες άπαντες οι μουσουλμάνοι επικυρίαρχοι του Σινά !
Στο σημείο αυτό πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η αναγνώριση του Αχτιναμέ τόσον από τα Χαλιφάτα και τους Μαμελούκους όσον και από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στους αιώνες, ενέδυσαν το κείμενο του Προφήτη του Ισλάμ, πέραν της θρησκευτικής του σημασίας, και με το κύρος κείμενου σεβαστού και εφαρμοστέου διαχρονικά από το κράτος, συνεπώς με το κύρος ισόκυρο κειμένου δημοσίου δικαίου αυξημένης ισχύος, άρα αντίστοιχο συνταγματικής τάξης !
Προφανώς δεν αντιλαμβάνονται οι του αιγυπτιακού καθεστώτος κι όσοι συντρέχουν παραπλεύρως του, ότι απέναντί τους δεν βρίσκεται απλώς μιά ευάριθμη Μοναστική κοινότητα, οι Σιναίτες , οι Βεδουίνοι κι οι χριστιανοί της Φαράν και της Ραιθώ αλλά αντίκειται στην μεθοδευμένη παρανομία τους η Διεθνής Κοινότητα, σύσσωμη, ως ΟΗΕ και ως ΟΥΝΕΣΚΟ, ως Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ως Κυβερνήσεις και ως Πανεπιστήμια, ως Ευρωπαϊκή Ένωση κι Ευρωκοινοβούλιο, ως Εκκλησιαστικές και Θρησκευτικές Κοινότητες, ως Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών, ως Διεθνής Τύπος και ως Διεθνής Κοινή Γνώμη ! Κι όχι μόνον η Χριστιανική !
Δεν θαρρώ ότι πολλοί θα είναι οι πιστοί του Ισλάμ πού θα συναινέσουν στην προκλητική περιφρόνηση του Αχτιναμέ του Μωάμεθ, τόσον ως σημαίνουσα προφητική παρακαταθήκη όσον κι ως κειμένου δημοσίου δικαίου !
Τα του Αχτιναμέ του Προφήτου του Ισλάμ Μωάμεθ για την Μονή Σινά, τους εν αυτή ενασκουμένους μοναχούς και τους χριστιανούς
«Ἐν ὀνόματι τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἐλεήμονος,
τοῦ Οἰκτίρμονος.
Οὗτος εἶναι ὁ Ἀχτιναμές τὸν ὁποῖον ἔγραψεν
ὁ Μωάμεθ,
ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμπντουλλάχ, ὁ Ἀπόστολος τοῦ Θεοῦ, πρὸς πάντας τοὺς ἀνθρώπους
ὡς διαθήκην καὶ ἀσφάλειαν διὰ τοὺς Χριστιανοὺς τοὺς κατοικοῦντας ὑπὸ τὴν προστασίαν τοῦ Ἰσλάμ, εἴτε ἐγγὺς εἴτε μακράν.
Ἔδωκα εἰς τοὺς μοναχοὺς τῆς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Ὄρους Σινᾶ καὶ εἰς πάντας τοὺς Χριστιανοὺς τὴν προστασίαν μου καὶ τὴν προστασίαν τοῦ Θεοῦ.
Οἱ μοναχοὶ καὶ οἱ Χριστιανοὶ εἶναι ὑπὸ τὴν προστασίαν μου.
Δὲν θὰ ἐπιτραπῇ εἰς οὐδένα νὰ τοὺς βλάψῃ, νὰ τοὺς καταδιώξῃ, νὰ τοὺς ἀφαιρέσῃ τὴν περιουσίαν των, νὰ καταστρέψῃ τὰς ἐκκλησίας ἢ τὰ μοναστήριά των, ἢ νὰ μεταφέρῃ τι ἐξ αὐτῶν εἰς οἴκους Μουσουλμάνων.
Οὐδεὶς θὰ τοὺς ἀναγκάσῃ νὰ ἀλλάξουν τὴν θρησκείαν των. Δὲν θὰ τοὺς ἐπιβληθοῦν φόροι βαρεῖς, οὔτε θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ πολεμήσουν. Οἱ Μουσουλμάνοι ὀφείλουν νὰ πολεμοῦν ὑπὲρ αὐτῶν ἐὰν χρειασθῇ.
Οἱ κριταί των δὲν θὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὰ ἀξιώματά των, οὔτε οἱ μοναχοὶ ἀπὸ τὰ μοναστήριά των. Αἱ ἐκκλησίαι των θὰ τιμῶνται καὶ δὲν θὰ ἐμποδίζωνται νὰ τὰς ἐπισκευάζουν.
Ἐὰν Χριστιανὴ νυμφευθῇ Μουσουλμᾶνον, τοῦτο δὲν θὰ γίνῃ ἄνευ τῆς συγκαταθέσεώς της, καὶ δὲν θὰ ἐμποδισθῇ νὰ ἐπισκέπτεται τὴν ἐκκλησίαν της.
Ὁστιςδήποτε ἐκ τοῦ ἔθνους τῶν Μουσουλμάνων παραβῇ τὴν παροῦσαν διαθήκην, θὰ θεωρηθῇ παραβάτης τῆς διαθήκης τοῦ Θεοῦ καὶ ἀνυπάκουος εἰς τὸν Προφήτην Του, μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς Κρίσεως.
Καὶ πρὸς ἐπιβεβαίωσιν τούτων πάντων, ἔθεσα τὴν ἰδίαν μου χεῖρα (ἀποτύπωμα) ὡς σφραγῖδα.»
Παραθέτω εν κατακλείδι το κείμενο όπως μας διασώθηκε στην αραβική γλώσσα:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
هَذَا كِتَابٌ كَتَبَهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ رَسُولُ اللَّهِ، وَهُوَ رَسُولُ اللَّهِ إِلَى النَّاسِ كَافَّةً، عَهْدًا لِمَنِ اتَّبَعَ النَّصْرَانِيَّةَ مِنْ أَهْلِ مِلَّتِهِ، قَرِيبًا كَانَ أَوْ بَعِيدًا.
إِنِّي أُعْطِي هَذَا الْعَهْدَ لِلرُّهْبَانِ فِي جَبَلِ طُورِ سِينَاءَ، وَلِجَمِيعِ النَّصَارَى، أَنَّهُمْ فِي ذِمَّتِي وَذِمَّةِ اللَّهِ.
لَا يُغَيَّرُ قَاضٍ مِنْ قُضَاتِهِمْ، وَلَا رَاهِبٌ مِنْ رُهْبَانِيَّتِهِ، وَلَا يُهْدَمُ بَيْتٌ مِنْ بُيُوتِ كَنَائِسِهِمْ، وَلَا يُدْخَلُ شَيْءٌ مِنْهَا فِي بُيُوتِ الْمُسْلِمِينَ.
وَمَنْ أَخَذَ مِنْهُمْ شَيْئًا فَقَدْ نَقَضَ عَهْدَ اللَّهِ وَخَالَفَ رَسُولَهُ. إِنَّهُمْ فِي جِوَارِي، وَأَنَا مِنْهُمْ بَرِيءٌ مِمَّا يَكْرَهُونَ.
لَا يُكَلَّفُونَ بِالْخُرُوجِ مَعَ الْجُيُوشِ، وَلَا يُجْبَرُونَ عَلَى الْقِتَالِ، وَالْمُسْلِمُونَ يُقَاتِلُونَ عَنْهُمْ.
وَإِنْ تَزَوَّجَتِ امْرَأَةٌ نَصْرَانِيَّةٌ مُسْلِمًا فَلَا تُكْرَهُ عَلَى ذَلِكَ، وَلَا تُمْنَعُ مِنَ الذَّهَابِ إِلَى كَنِيسَتِهَا لِلصَّلَاةِ. وَتُحْتَرَمُ كَنَائِسُهُمْ، وَلَا يُمْنَعُونَ مِنْ إِصْلَاحِهَا، وَلَا مِنْ حُرْمَةِ عُهُودِهِمْ.
وَلَا يَنْقُضُ هَذَا الْعَهْدَ أَحَدٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ.
وَكَتَبْتُ هَذَا بِيَدِي، وَوَضَعْتُ عَلَيْهِ خَاتَمِي (أَوْ بَصْمَةَ يَدِي).
ΥΓ.
• Το έγγραφο είναι ένα διάταγμα προστασίας προς τους μοναχούς της Μονής Σινά και θεωρείται ότι εκδόθηκε γύρω στο 623–625 μ.Χ. (2ο έτος της Εγίρας), ήγουν 1400 χρόνους πριν.
• Το κείμενο το έγραψε ιδιοχείρως ο Αλί ιμπν Αμπού Τάλιμπ , ο οποίος ήταν γαμπρός και διάδοχος του Προφήτη, στο τέμενος του Προφήτη.
• Επειδή ο Μωάμεθ είναι γνωστόν ότι δεν ήξερε να γράφει, βούτηξε το χέρι του σε μελάνι και το πίεσε πάνω στο έγγραφο αφήνοντας το αποτύπωμα της παλάμης και των δακτύλων του ως σφραγίδα αυθεντικότητας.
*Πρώην υφυπουργός Εξωτερικών, αρμόδιος για θέματα Θρησκευμάτων
Πηγή: Social media
