Οι «σιδερένιοι νόμοι» του Τραμπ και το φάντασμα του ναζισμού

Η γλώσσα δεν είναι ποτέ αθώα. Και όταν μια κυβέρνηση αρχίζει να μιλά όλο και πιο ανοιχτά με όρους φυλετικής καθαρότητας, «σιδερένιων νόμων» και αυτοκρατορικής επιβολής, τότε δεν έχουμε απλώς μια επικοινωνιακή εκτροπή· έχουμε ιδεολογικό εκτροχιασμό. Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ δεν κρύβεται πια. Δεν υπαινίσσεται. Ομολογεί χωρίς στάλα ντροπής.

Όταν ο ίδιος ο Τραμπ δηλώνει ότι δεν χρειάζεται το διεθνές δίκαιο. Όταν ο Στίβεν Μίλερ, βασικός αρχιτέκτονας της πολιτικής του Λευκού Οίκου διακηρύσσει ωμά ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής διοικούν τη Βενεζουέλα», επειδή έχουν τον στρατό τους «σταθμευμένο έξω από τη χώρα», δεν μιλούν ούτε καν ως ιμπεριαλιστές παλαιάς κοπής. Μιλούν τη γλώσσα της ωμής ισχύος που βαφτίζεται φυσικός νόμος. Είναι η λογική της ζούγκλας ντυμένη με κουστούμι και γραβάτα: ό,τι μπορούμε να επιβάλουμε είναι και νόμιμο.

Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η επέκταση αυτής της «σιδερένιας νομοτέλειας» όχι μόνο στη «ζώνη επιρροής» των ΗΠΑ αλλά παντού «Ζούμε σε έναν κόσμο… που διέπεται από τη δύναμη, που διέπεται από τη βία, που διέπεται από την ισχύ. Αυτοί είναι οι σιδερένιοι νόμοι του κόσμου από την αρχή της Ιστορίας.» υποστηρίζει ο Μίλερ. Πόση απόσταση αλήθεια χωρίζει αυτή την αντίληψη αυτή από την κοσμοθεωρία του Χίτλερ όπως διατυπώνεται στο «Ο Αγών μου» που επίσης επικαλείται «σιδερένιους νόμους της φύσης» οι οποίοι υποτίθεται ότι καθορίζουν τις σχέσεις μεταξύ φυλών και κρατών.

Από τα κοινωνικά δίκτυα στην κρατική προπαγάνδα

Δεν είναι απλώς μια γλώσσα αυταρχισμού. Είναι μια γλώσσα φυλετικής ανωτερότητας. Και γίνεται ακόμη πιο ξεκάθαρη όταν περνά από τα λόγια στις εικόνες και στα συνθήματα. Το Υπουργείο Εργασίας των Ηνωμένων Πολιτειών ανάρτησε το Σαββατοκύριακο ένα σύνθημα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που προκαλεί ανατριχίλα.

«Μία Πατρίδα. Ένας Λαός. Μία Κληρονομιά. Θυμήσου ποιος είσαι, Αμερικανέ» αναφέρει το σλόγκαν. Ένα τρίπτυχο που δεν χρειάζεται και πολύ φαντασία για να αποκαλύψει την καταγωγή του: το ναζιστικό «Ένας Λαός, Ένα Ράιχ, Ένας Ηγέτης». Δεν είναι ιστορική σύμπτωση· είναι ιδεολογικό προηγούμενο. Όταν μια κρατική υπηρεσία της διακυβέρνησης Τραμπ υιοθετεί σχεδόν κατά λέξη τη δομή και το νόημα της ναζιστικής προπαγάνδας, το πρόβλημα δεν είναι μια «άτυχη επιλογή λέξεων». Είναι η συνειδητή νομιμοποίηση του φασισμού.

Η εμμονή του ίδιου υπουργείου με τους «Αμερικανούς γεννημένους στις Ηνωμένες Πολιτείες», η προβολή τίτλων που πανηγυρίζουν ότι «το 100% της καθαρής αύξησης των θέσεων εργασίας πήγε σε Αμερικανούς», λες και οι μετανάστες δεν είναι εργαζόμενοι, δεν είναι πολίτες, δεν είναι άνθρωποι, αποκαλύπτει τον πραγματικό στόχο: τον αποκλεισμό. Όχι την προστασία της εργασίας, αλλά τον «εξαγνισμό» της. Όχι την κοινωνική πολιτική, αλλά τη φυλετική ιεράρχηση.

Λευκοί στρατιώτες, μαύροι παραβάτες

Το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται στο Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας του Τραμπ, το οποίο – σύμφωνα με αναλύσεις οργανώσεων κατά του ρατσισμού – χρησιμοποιεί υλικό στρατολόγησης που προβάλλει πλέον σχεδόν αποκλειστικά λευκά πρόσωπα, ενώ ταυτόχρονα υπερπροβάλει εικόνες μαύρων και λατίνων ως υποδείγματα «παραβατών της μεταναστευτικής νομοθεσίας. Και δεν μιλάμε πλέον για «ακρότητες» υποστηρικτών του MAGA στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μιλάμε για κρατική προπαγάνδα.

Αυτό που εκτυλίσσεται επομένως δεν είναι απλώς μια στροφή προς τον αυταρχισμό. Είναι η επαναφορά μιας ορολογίας που η ανθρωπότητα πλήρωσε με δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς. Η κυβέρνηση Τραμπ δεν «φλερτάρει» απλώς με τον φασισμό. Μιλά πλέον τη γλώσσα του. Την γράφει. Την αναπαράγει όλο και πιο συχνά από επίσημους λογαριασμούς. Και την παρουσιάζει ως μια ακόμα εκδήλωση πατριωτισμού.

Η Ιστορία, όμως, είναι αμείλικτη με όσους πιστεύουν ότι η ωμή ισχύς είναι φυσικός νόμος και θεοποιούν τη δύναμη χωρίζοντας τους ανθρώπους σε εκείνους που αξίζουν και εκείνους που περισσεύουν. Το ερώτημα δεν είναι αν η γλώσσα αυτή θυμίζει το ναζισμό. Το ερώτημα είναι πόσο ακόμη θα προσποιούμαστε ότι δεν τον αναγνωρίζουμε, όταν ακούγεται και πάλι τόσο καθαρά. Μιλώντας αυτή τη φορά με αμερικανική προφορά.

Πραγματική ενημέρωση στο
mailbox σας. Χωρίς λογοκρισία.

Σχετικά Άρθρα

Μακρονισμός : Ο βασιλιάς πέθανε, ζήτω ο βασιλιάς!

Η μάχη για τη διαδοχή του Μακρόν φουντώνει. Λε Μερ, Φιλίπ, Ατάλ και Λαγκάρντ αναζητούν το μέλλον του μακρονισμού, χωρίς να αποχωρίζονται τις πολιτικές του.

Γαλλία – μουσικές διαδηλώσεις: Το «κίνημα της φανφάρας»

Στη Γαλλία, ο όρος «κίνημα της φανφάρας» αναφέρεται στην ενσωμάτωση μουσικών συγκροτημάτων στις κοινωνικές και πολιτικές διαδηλώσεις

Εντονος προβληματισμός στο Ιράν για το αύριο της χώρας

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση αναπτύσσεται στο εσωτερικό του πολιτικού συστήματος του Ιράν από στελέχη που δεν μπορεί να τα χαρακτηρίσει κανείς αντικαθεστωτικά ή περιθωριακά

Ισπανία: Οταν η στεγαστική κρίση γίνεται γενική απεργία

Η γενική απεργία στην Ισπανία φέρνει τη στεγαστική κρίση στο επίκεντρο ενόψει των πρόωρων εκλογών, δοκιμάζει την κυβέρνηση Σάντσεθ και αναδεικνύει τα όρια των προτάσεων της Δεξιάς

Ο Μακρόν μοιράζει τάλιρα για να αγοράσει κοινωνική ειρήνη

Ο Μακρόν προσφέρει μόλις 24 ευρώ στους χαμηλόμισθους, ενώ οι φοροελαφρύνσεις για τους πλουσιότερους συνεχίζονται. Η κοινωνική οργή στη Γαλλία μεγαλώνει.