Η επίσκεψη του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου στις ΗΠΑ σε δύο εβδομάδες, έχει προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον και ανησυχίες, δεδομένων των πρόσφατων εξελίξεων στη Μέση Ανατολή και των τεταμένων σχέσεων μεταξύ των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Η αναμενόμενη ομιλία του Νετανιάχου στο Κογκρέσο έχει πολλαπλές πολιτικές διαστάσεις, που αφορούν τόσο την αμερικανική πολιτική σκηνή όσο και την ισραηλινή εσωτερική πολιτική.
Η 24η σύνοδος κορυφής του Συμβουλίου Αρχηγών Κρατών του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (ΟΣΣ) υιοθέτησε την περασμένη Πέμπτη 4η Ιουλίου, τη Διακήρυξη της Αστάνα και ενέκρινε 25 στρατηγικές συμφωνίες που καλύπτουν θέματα οικονομίας, ενέργειας, ασφάλειας, εμπορίου, χρηματοοικονομικών και ασφάλειας πληροφοριών.
Οι απειλητικές δηλώσεις του ηγέτη της Χεζμπολάχ, Χασάν Νασράλα κατά της Κύπρου ήταν αρκετές για να πυροδοτήσουν ένα νέο κύκλο αντιπαράθεσης μεταξύ της σιϊτικής οργάνωσης και του Ισραήλ και για πρώτη φορά, αυτή η σύγκρουση να απειλείται με διεθνοποίηση, περιλαμβάνοντας χώρες που μέχρι τώρα δεν ήταν εμπλεκόμενες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στην αντιπαράθεση.
Γιατί όμως η Κύπρος; Και γιατί τώρα;
Την απογοητευτική εικόνα της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης, η οποία αποκαλύπτεται με ιδιαίτερη ένταση τις τελευταίες εβδομάδες, ήλθε να συμπληρώσει διάβημα διαμαρτυρίας της -δήθεν- κυβέρνησης της Λιβύης προς την Αθήνα για έρευνες, νότια της Κρήτης, για ενεργειακούς πόρους
νας προσωπικός και μεγάλος κίνδυνος για τον ίδιο τον ισραηλινό πρωθυπουργό αλλά και άλλα μέλη στην κορυφή της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Ο κίνδυνος της λεγόμενης «διπλής τιμωρίας».
Η αραβική έκδοση του “Sky News” επικαλούμενη τουρκικά μμε, γνωστοποίησε ότι πρόεδρος της Χαμάς θα συναντηθεί με τον τούρκο Πρόεδρο, ενώ την ίδια περίοδο θα βρίσκεται εκεί και ο αιγύπτιος ΥΠΕΞ.
Η τριμερής σύνοδος Τραμπ, Σι και Πούτιν στη Σενζέν, οι διαφορετικές επιδιώξεις των τριών δυνάμεων και οι συνέπειες για το διεθνές δίκαιο και την Ευρώπη.
Γερμανία : Ο προϋπολογισμός του 2027 εκτοξεύει τις στρατιωτικές δαπάνες και τον δανεισμό, ενώ η κυβέρνηση Μερτς επιμένει στον περιορισμό των κοινωνικών δαπανών.