Νίκος Σαμπάνης, Κώστας Φραγκούλης, Kώστας Μανιουδάκης, Βασίλης Μάγγος, Ζακ Κωστόπουλος. Πέντε από τις πιο εμβληματικές υποθέσεις δολοφονιών των τελευταίων χρόνων με εμπλοκή της Ελληνικής Αστυνομίας που πήραν μεγάλη δημοσιότητα. Λιγότερη ή και μηδενική προβολή ωστόσο έλαβαν δεκάδες άλλοι θάνατοι πολιτών στην Ελλάδα υπό αστυνομική κράτηση, είτε κατά τη διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης είτε σε κρατητήρια λόγω «φυσικών αιτιών», βασανιστηρίων ή εξαιτίας έλλειψης παροχής βοήθειας που οδήγησαν σε αυτοκτονίες. Για «κανονικοποίηση της παράνομης αστυνομικής βίας» μιλά η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕλΕΔΑ).
Την ώρα που στη Βουλή τα κόμματα της αντιπολίτευσης ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Πλεύση Ελευθερίας και Νέα Αριστερά κατέθεταν την κοινή πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης για τη “συγκάλυψη” στο έγκλημα των Τεμπών, στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών άνοιξε η αυλαία για μια άλλη “συγκάλυψη”, αυτή των υποκλοπών. Ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της Μεταπολίτευσης, η παρακολούθηση πολιτικών προσώπων και δημοσιογράφων με το κατασκοπευτικό λογισμικό predator και με πρωταγωνιστές το πρωθυπουργικό γραφείο, την ΕΥΠ και την εταιρεία ισραηλινών συμφερόντων Intellexa κατέληξε σε μια δίκη με κατηγορούμενους τέσσερις ιδιώτες. Κατηγορούνται για απλό πλημμέλημα.
Ποιός ελέγχει τα ΜΜΕ και την ενημέρωση στη χώρα μας; Το ερώτημα τέθηκε στο επίκεντρο της μεγάλης έρευνας του Solomon “Who owns the media” («Σε ποιον ανήκουν τα ΜΜΕ») και έδωσε απαντήσεις. Μετά από πολύμηνη έρευνα σε χιλιάδες εγγράφων, καταδείχθηκε πως μπορεί το παλαιό αμαρτωλό καθεστώς των “νταβατζήδων” και της “διαπλοκής” να τελείωσε, κυριαρχεί ωστόσο ένα άλλο, εξίσου σκοτεινό καθεστώς. Σε πλήρη αδιαφάνεια και με πολυδαίδαλες σχέσεις, η ενημέρωση και πληροφόρηση ελέγχεται απευθείας από ολιγαρχικούς ομίλους.
Η μάχη για τη διαδοχή του Μακρόν φουντώνει. Λε Μερ, Φιλίπ, Ατάλ και Λαγκάρντ αναζητούν το μέλλον του μακρονισμού, χωρίς να αποχωρίζονται τις πολιτικές του.