Γιατί χαίρονται και χαμογελούν οι μεγάλοι της “βιομηχανίας” του real estate μέσα στο καλοκαίρι; Μα, επειδή η κυβέρνηση Μητσοτάκη τους ανοίγει το δρόμο στο νέο πεδίο επενδύσεων με κρατική εγγύηση και εξασφαλισμένα κέρδη. Περί τα 1.000 ακίνητα του δημοσίου που ανήκουν στην ΕΤΑΔ θα διατεθούν σε ιδιωτικές εταιρείες προς αξιοποίηση του νέου θεσμού της “κοινωνικής αντιπαροχής”. Ήδη “απελευθερώθηκαν” με μεταφορά δύο τεράστια οικόπεδα στην Αττική.
Η κυβέρνηση της Ν.Δ μπροστά στην κρίση δυσπιστίας από την ελληνική κοινωνία αποφάσισε να αφήσει για λίγο τα όπλα της νεοφιλελεύθερης πολιτικής στην άκρη. Βγάζει από το συρτάρι της κοινωνικής πολιτικής μέτρα “κρατική αρωγής” υποσχόμενη στους απεγνωσμένους πολίτες της στεγαστικής κρίσης “φθηνή προσιτή κατοικία”
Δύο ακίνητα - φιλέτα εκατομμυρίων ευρώ βγάζει σε δημόσιο ανοικτό πλειοδοτικό διαγωνισμό η Εκκλησία της Ελλάδας στον δήμο Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης, όπως ανακοινώθηκε από την Εκκλησιαστική Κεντρική Υπηρεσία Οικονομικών της Εκκλησίας της Ελλάδος (ΕΚΥΟ)
Το ότι η κυβέρνηση έχει στόχο, μέσω “ιδιωτικού φορέα” να “βοηθήσει” τα ευάλωτα οικονομικά νοικοκυριά που έχασαν τα σπίτια τους σε πλειστηριασμούς, δίνοντας τους τη δυνατότητα να τα νοικιάσουν με επιδοτούμενο από το κράτος ενοίκιο και μετά από 12 χρόνια να τα επανακτήσουν, είναι το τυράκι. Η φάκα είναι ότι τα μεγάλα funds που κατέχουν περισσότερα από 700.000 ακίνητα από τα κόκκινα δάνεια που απέκτησαν από τις τράπεζες, απαιτούν να επιταχυνθούν με κάθε τρόπο οι διαδικασίες πλειστηριασμών. Το colpo grosso βρίσκεται στις νέες διαδικασίες που εισάγει η κυβέρνηση
Το πολυδιαφημισμένο κυβερνητικό «succes story» για τις επενδύσεις στη χώρα, αποδεικνύεται παταγώδης αποτυχία. Οι μόνες «επενδύσεις» που γίνονται, είναι στη «φούσκα του real estate», ενώ αντίθετα απουσιάζουν κραυγαλέα οι επενδύσεις σε παραγωγικούς τομείς και στην στρατηγική ανάπτυξη της Ελλάδας. Μια χώρα στο σφυρί, έχει και εκείνη την κυβέρνηση, η οποία το μόνο που κάνει, είναι να παίζει τον ρόλο του ... κτηματομεσίτη!
Η κυβέρνηση Μακρόν αναζητά 54 δισ. ευρώ με πάγωμα μισθών και περιορισμό δαπανών, ενώ διατηρεί τις φορολογικές επιλογές που ευνόησαν κεφάλαιο και μεγάλες περιουσίες. Η λιτότητα επιστρέφει στη Γαλλία και οι εργαζόμενοι απαντούν με κινητοποιήσεις.
Η έξωση της 87χρονης Μαρικάρμεν πυροδοτεί ένα νέο κύμα κινητοποιήσεων στη Μαδρίτη, φέρνοντας τη στέγη, τα ενοίκια και τις σχέσεις ιδιοκτησίας στο επίκεντρο της πολιτικής σύγκρουσης.
