Φαίνεται πως στην κυβέρνηση έχουν τρικυμία εν κρανίω! Μπορεί το 2024, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΔΕΣΦΑ, οι εισαγωγές ρωσικού αερίου στη χώρα...
Ενώ επί σχεδόν τρία χρόνια έχει πιάσει δουλειά η πιο θανατηφόρα κρεατομηχανή κατακρεούργησης ανθρώπων μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, μέσα σε ευρωπαϊκό έδαφος, με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρών και τραυματιών, επικρατεί το παράδοξο: Ούτε για μια στιγμή δεν σταμάτησε η ροή ρωσικού αερίου και πετρελαίου προς την ΕΕ. Ετσι, εσχάτως οι Βρυξέλλες ανακοίνωσαν ότι η Ευρώπη έχει πληρώσει κατά 90% τα αποθέματά της σε φυσικό αέριο.
Από την τσέπη τους πληρώνουν οι πολίτες την «έκτακτη εισφορά» που επέβαλε η κυβέρνηση στους ηλεκτροπαραγωγούς για να φορολογήσει -υποτίθεται- τα υπερκέρδη τους για τις τσουχτερές τιμές ρεύματος. Ουσιαστικά, η «έκτακτη εισφορά» έχει μπει καπέλο στις τιμές του ρεύματος, και την πληρώνουν τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις. Επιπλέον, για τις υψηλές τιμές του ρεύματος δεν φαίνεται να φταίει το φυσικό αέριο, αφού οι τιμές του είναι χαμηλότερες από τα προηγούμενα χρόνια
Βάζουν φωτιά ταυτόχρονα στις μπαρουταποθήκες της Μέσης Ανατολής και του Ουκρανικού. Στο εύφλεκτο σκηνικό της Μ. Ανατολής, ήλθε τώρα να προστεθεί η -αναμενόμενη- αναζωπύρωση στο «ουκρανικό μέτωπο», που, εκτός των άλλων, εκτίναξε τις τιμές του φυσικού αερίου στην Ευρώπη, στα ύψη. Η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα σε αυτά τα δύο καυτά μέτωπα, που απειλούν να ανοίξουν τις πύλες του Αδη
Σοβαρά εμπόδια ορθώνονται στα μεγάλα σχέδια για μετατροπή της Ελλάδας σε κόμβο υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), τα οποία διαμορφώθηκαν με την «προτροπή» του πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στη χώρα μας. Στο μεταξύ, έχουν αυξηθεί κάθετα οι εισαγωγές του ρωσικού αερίου. Στο παιχνίδι του αερίου στα Βαλκάνια μπαίνει και η νέα εθνικιστική κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας.
Η κυβέρνηση Μακρόν αναζητά 54 δισ. ευρώ με πάγωμα μισθών και περιορισμό δαπανών, ενώ διατηρεί τις φορολογικές επιλογές που ευνόησαν κεφάλαιο και μεγάλες περιουσίες. Η λιτότητα επιστρέφει στη Γαλλία και οι εργαζόμενοι απαντούν με κινητοποιήσεις.
Η έξωση της 87χρονης Μαρικάρμεν πυροδοτεί ένα νέο κύμα κινητοποιήσεων στη Μαδρίτη, φέρνοντας τη στέγη, τα ενοίκια και τις σχέσεις ιδιοκτησίας στο επίκεντρο της πολιτικής σύγκρουσης.