Το Ειδικό χωροταξικό σχέδιο για τις ΑΠΕ και “τον επανασχεδιασμό με γνώμονα την προστασία του περιβάλλοντος και των τοπικών κοινωνιών”, όπως διατείνεται η ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος είναι μια ακόμη απάτη της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Ουσιαστικά ολοκληρώνει τη μετατροπή της χώρας σε “μπαταρία” με επενδύσεις περί τα 4 δισ. ευρώ για αποθήκευση και δίκτυα διανομής αλλά και με την εγκατάσταση Φωτοβολταϊκών Πάρκων σε όλη τη χώρα.
Αφού όλες οι βουνοκορφές της χώρας γέμισαν με Αιολικά Πάρκα με την παραγόμενη ενέργεια να πετιέται στα σκουπίδια, ήρθε η ώρα να ολοκληρωθεί το σχέδιο μετατροπής της χώρας σε μια απέραντη μπαταρία.
Η “πράσινη μετάβαση” έγινε εδώ και επτά χρόνια το Ελ Ντοράντο των ολιγαρχών της ενέργειας με άμεση επίπτωση την καταστροφή του Περιβάλλοντος και ολόκληρων τοπικών οικοσυστημάτων. Η υπόσχεση για “φθηνό ρεύμα” αποδείχθηκε το μεγαλύτερο ψέμα της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Παρά τις αρνητικές τιμές στην παραγωγή ρεύματος από τις ΑΠΕ, μέσω του Χρηματιστηρίου ενέργειας, το κόστος αυξήθηκε.
Με τη δεύτερη φάση που τίθεται σε ισχύ αυτό τον μήνα με την εφαρμογή του Ειδικού Χωροταξικού για τις ΑΠΕ, αναμένεται νέα αύξηση στο κόστος ρεύματος! Τα νέα ειδικά τέλη θα φανούν στους λογαριασμούς ενέργειας του Σεπτεμβρίου.
Τα “Φούμαρα” για την προστασία του περιβάλλοντος
Η κυβέρνηση παρουσίασε τον περασμένο Αύγουστο το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ ως κίνηση να μπεί επιτέλους τάξη στην εγκατάσταση των Αιολικών Πάρκων, καθορίζοντας μια σειρά κριτήρια και κανόνες. Στην πραγματικότητα πρόκειται για τη 2η φάση ανάπτυξης των επιχειρηματικών σχεδίων των μεγάλων της ενέργειας με την κατασκευή των απαραίτητων τεράστιων υποδομών για τα δίκτυα αποθήκευσης και μεταφοράς. Επίσης ουσιαστικά καθορίζει την επέκταση των φωτοβολταϊκών σε όλη τη χώρα.
Στα πολυδιαφημισμένα κριτήρια αναφέρεται ότι το ποσοστό κάλυψης γης από νέες φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις, είναι οριζόντιο για όλη την επικράτεια, ανά Περιφερειακή Ενότητα ορίζεται στο 1,5% της συνολικής έκτασης.
Το ποσοστό 1,5% μπορεί να ακούγεται μικρό αλλά εάν το δούμε στους χάρτες εφαρμογής των περιφερειών η εικόνα αλλάζει. Όπως σημειώνει ο Christos Telionis από τον Σύλλογο “Ζωνταντός Απροπόταμος”, για την περιοχή της Θεσσαλίας, το 1,5% “αντιστοιχεί σε έκταση 5,5 φορές μεγαλύτερη από εκείνη που καταλαμβάνουν μαζί οι τέσσερις μεγάλες πόλεις της περιφέρειας: η Λάρισα, ο Βόλος, τα Τρίκαλα και η Καρδίτσα”!
Ο ίδιος επισημαίνει ότι άλλη μια “κοροϊδία” στις κυβερνητικές δηλώσεις για τα κριτήρια προστασίας. “Απαγορεύονται τα αιολικά έργα πάνω από τα 1.200 μέτρα”, προβλέπεται στο Νέο Χωροταξικό. Αν όμως διαβάσει κάποιος τις μεταβατικές διατάξεις διαπιστώνει ότι έργα που “έχουν ήδη ΑΕΠΟ” συνεχίζουν με το παλιό καθεστώς. Ακόμη και έργα για τα οποία έχει ήδη υποβληθεί ΜΠΕ Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και έχει εγκριθεί η τυπική πληρότητα του φακέλου, συνεχίζουν επίσης να αξιολογούνται με τις προηγούμενες διατάξεις.
Πρακτικά δηλαδή δεν προστατεύεται τίποτε αφού τα περισσότερα έργα για εγκατάσταση Αιολικών βρίσκονται ήδη σε φάση ωρίμανσης. Είναι χαρακτηριστικό ότι η εγκατεστημένη ισχύς φτάνει ήδη τα 19 GW.
Επιτρέπεται επίσης η χωροθέτηση αιολικών εγκαταστάσεων σε δάση, δασικές και αναδασωτέες εκτάσεις. Η εγκατάσταση νέων αιολικών σταθμών απαγορεύεται στην Αττική και στη Μητροπολιτική Περιοχή Θεσσαλονίκης, αλλά και σε υγροτόπους Ραμσάρ και μικρούς νησιωτικούς υγροτόπους, σε Τοπία Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους και στους πυρήνες εθνικών δρυμών, καθώς και στις ζώνες απόλυτης προστασίας της φύσης του ν. 1650/1986.
Δεν μιλάμε πλέον για την προστασία του περιβάλλοντος από την κλιματική κρίση ούτε απλώς για την πράσινη μετάβαση από τα ορυκτά καύσιμα στις ΑΠΕ, προκειμένου να περιορίσουμε τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Μιλάμε για ένα οριζόντιο πάρτι μεγάλων και μικρών εταιρειών, εργολάβων και κερδοσκόπων της αγοράς ενέργειας, πάνω στη γη, σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Το Ελ Ντοράντο της αποθήκευσης
Στους λογαριασμούς ρεύματος προστέθηκε από την 1 Αυγούστου μια νέα σημείωση: “Από 01.08.2026 εφαρμόζονται νέες Χρεώσεις Χρήσης Δικτύου σύμφωνα με το ΦΕΚ…./30.06.2026”. Ο Γιάννης Βαμβακάς, αναλυτής συστημάτων που ασχολείται με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, γράφει στη σελίδα του ο ότι “η κυβέρνηση χρησιμοποιεί το Χωροταξικό ως έμμεσο εργαλείο διαχείρισης της ηλεκτρικής συμφόρησης επειδή η προσθήκη νέων ΑΠΕ χωρίς έλεγχο —στην παρούσα φάση— απλώς θα αύξανε τις περικοπές ενέργειας χωρίς κανένα αντίκρισμα για το σύστημα”.
Το βάρος πλέον πέφτει στην αποθήκευση και τα Δίκτυα Μεταφοράς και όχι στις ίδιες τις ΑΠΕ. Το λογαριασμό όμως θα τον πληρώσουν πάλι οι πολίτες.
Όπως εξηγεί οι εταιρείες που θα εγκαθιστούν μπαταρίες ή ΑΠΕ χρηματοδοτούνται από τις τράπεζες και ίδια κεφάλαια, αλλά απαιτούν εγγυημένες αποδόσεις για να επενδύσουν. Οι διαχειριστές του δικτύου (ΑΔΜΗΕ και ΔΕΔΔΗΕ) κάνουν τεράστιες επενδύσεις για να αντέξει το δίκτυο τις νέες ΑΠΕ και την αποθήκευση. Το κόστος αυτό εγκρίνεται από τη Ρυθμιστική Αρχή (ΡΑΑΕΥ) και μετατρέπεται σε πάγιες ρυθμιζόμενες χρεώσεις στους λογαριασμούς όλων μας.
Ακόμα κι αν η τιμή της ίδιας της κιλοβατώρας (το “ρεύμα” ως εμπόρευμα) πέφτει το μεσημέρι, οι ρυθμιζόμενες χρεώσεις ανεβαίνουν για να πληρωθούν οι υποδομές! Ο καταναλωτής συντηρεί ταυτόχρονα τρία διαφορετικά συστήματα ισχύος μέσω των διαφόρων τελών στους λογαριασμούς ρεύματος.
