Οι πρώτες σοβαρές αποκαλύψεις για τη δράση των ισραηλινών εταιρειών, τις πωλήσεις σε κράτη και τη χρήση των παράνομων λογισμικών υποκλοπών, Predator και Pegasus, ξεκίνησαν ήδη το 2017 από την Κύπρο και μερίδα του Τύπου στο ίδιο το Ισραήλ. Ακολούθησε η Ελλάδα, με καθυστέρηση, το 2022, κυρίως εξαιτίας των προσπαθειών συγκάλυψης του σκανδάλου από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, αλλά και την οφθαλμοφανή ασυλία που ετύγχανε τότε το μέγαρο Μαξίμου από τα μεγαλύτερα συστημικά, ελληνικά ΜΜΕ.
Τώρα, στην Κύπρο συνεχίζονται οι αποκαλύψεις, με την έκδοση του βιβλίου «Κύπρος, ο ομφαλός των παρακολουθήσεων», του δημοσιογράφου Φάνη Μακρίδη. Από τα ντοκουμέντα που παρουσιάζονται, αποδεικνύεται ότι ότι η Κύπρος ήταν – και το πιθανότερο, εξακολουθεί να είναι – η κύρια βάση των Ισραηλινών στην ευρύτερη περιοχή.
Αν, όπως χαρακτηριστικά λέγεται, η Κύπρος ήταν το «θερμοκήπιο» των εταιρειών που πουλούσαν τα κατασκοπευτικά λογισμικά, Ελλάδα και Κύπρος αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία. Τα ίδια πρόσωπα, όπως ο περιβόητος Ταλ Ντίλιαν, ο οποίος προώθησε το Predator στην Ελλάδα, ήταν από τους πρωταγωνιστές στην Κύπρο.
Και στις δύο χώρες οργίασαν τα παρακρατικά κυκλώματα των υποκλοπών, τόσο εντός των κυβερνήσεων και κομματικών ηγεσιών, όσο και στις μυστικές υπηρεσίες. Σε σημείο να μην ξέρει κανείς που σταματούν οι υποκλοπές για λόγους «εθνικής ασφαλείας», και που αρχίζουν οι υποκλοπές για λογαριασμό κυβερνητικών συμφερόντων, μεγάλων οικονομικών παραγόντων, ακόμα και προσωπικών διενέξεων μεταξύ ζευγαριών (!).
Υπόθαλψη και διάβρωση
Στην Κύπρο, σύμφωνα με το βιβλίο, οι ισραηλινές εταιρείες είχαν στήσει στενές «γέφυρες» με το «ομοτράπεζο» - του Κυριάκου Μητσοτάκη – δεξιού κόμματος, ΔΗΣΥ (Δημοκρατικός Συναγερμός), και του πρώην προέδρου του, Αβέρωφ Νεοφύτου. Ως γνωστόν, ο Κ. Μητσοτάκης πολλάκις είχε συναντηθεί και εκθείαζε τον Νεοφύτου. Στην Ελλάδα, οι εταιρείες προώθησης του παράνομου λογισμικού είχαν άμεση επαφή με το μέγαρο Μαξίμου, ακόμα και με «κουμπαριές». Και στις δύο χώρες, οι Ισραηλινοί φέρονται να απολάμβαναν την πλήρη εύνοια των κυβερνήσεων και να έχουν διαβρώσει και κρατικό μηχανισμό και στελέχη των υπηρεσιών πληροφοριών.
Η μεγαλόνησος, επίσης, ήταν το πρώτο βασικό κέντρο, μέσω του οποίου οι ισραηλινές εταιρείες, κατάφεραν να εξαγάγουν τα λογισμικά, με την άδεια της Λευκωσίας, σε τρίτες χώρες – σε πολλές περιπτώσεις δικτατορικά, αυταρχικά καθεστώτα – αλλά και εντός της ΕΕ. Ακριβώς, κατά τον ίδιον τρόπο χρησιμοποιήθηκε και η Ελλάδα, για εξαγωγές με την άδεια μάλιστα του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών.
Στην Κύπρο, όπως επισημαίνει σε συνέντευξή του στην κυπριακή εφημερίδα, «Πολίτης», ο Φ. Μακρίδης, το σκάνδαλο «κουκουλώθηκε» και η διερεύνηση της υπόθεσης «θυσιάστηκε στο βωμό των καλών σχέσεων με το γειτονικό Ισραήλ». Στην Ελλάδα, έγινε το ίδιο, τόσο βέβαια για χάρη του Ισραήλ, όσο κυρίως για την επιβίωση του καθεστώτος Μητσοτάκη.
Ολα ήταν τα ίδια σε Κύπρο και Ελλάδα
Και στις δύο χώρες, ουσιαστικά, με κάποιες διαφοροποιήσεις, το modus operandi και τα πρόσωπα ήταν τα ίδια.
«Όλα ήταν κοινά», είπε ο Φ. Μακρίδης. Και πρόσθεσε: «Πρόσωπα που συναντήσαμε το 2016 όταν άρχισε η έρευνα, εντοπίστηκαν το 2019 όταν ξέσπασε το σκάνδαλο του «μαύρου βαν» και αργότερα το 2022 μετά τις παρακολουθήσεις Κουκάκη και Ανδρουλάκη. Τα ίδια πρόσωπα τα βρίσκαμε συνεχώς μπροστά μας και γνωρίζαμε το ρόλο τους».
Βέβαια, στην περίπτωση της Ελλάδας ο Ταλ Ντίλιαν υποστηρίζει ότι αυτός μόνο πούλησε το λογισμικό Predator στην ΕΥΠ και δεν ενεπλάκη η εταιρεία του στις υποκλοπές ή ήταν παραλήπτης των προϊόντων υποκλοπών. Η Κύπρος, από τα στοιχεία του βιβλίου, φαίνεται ότι ήταν ξέφραγο αμπέλι για τις ισραηλινές εταιρείες και μυστικές υπηρεσίες. Η ίδια εντονότατη υποψία υπάρχει και για την Ελλάδα.
Ο Τ. Ντίλιαν στην περίπτωση της Ελλάδας εμφανίζεται ως … «αγγελούδι». Από τα στοιχεία του βιβλίου, ωστόσο, φαίνεται ότι κάθε άλλο παρά ένας απλός επιχειρηματίας ήταν ο «πρώην» αξιωματικός των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών. Οπως και να’ χει, παραμένει το σοβαρό ερώτημα εάν μέσα από τα συστήματα που πούλησε στην ΕΥΠ, το Ισραήλ κατασκόπευε την Ελλάδα.
Αντίθετα, ως γνωστόν, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ισχυριζόταν ότι δεν αγόρασε το λογισμικό. Ο Τ. Ντίλιαν, βέβαια, υποστηρίζει ότι έχει τα συμβόλαια και την αλληλογραφία. Ωστόσο, ο ίδιος ο ανιψιός του πρωθυπουργού και πρώην γενικός γραμματέας στο μέγαρο Μαξίμου, Γρηγόρης Δημητριάδης, άπαξ και «ανέλαβε» την πολιτική ευθύνη για το σκάνδαλο, προκειμένου να σώσει τον Κ. Μητσοτάκη, εμμέσως πλην σαφέστατα, ομολόγησε ότι η Ελλάδα αγόρασε το παράνομο λογισμικό, με το οποίο το καθεστώς Μητσοτάκη παρακολουθούσε φίλους και αντιπάλους, από υπουργούς, πολιτικούς και δημοσιογράφους, μέχρι επιχειρηματίες, κ.ο.κ.
«Θερμοκήπιο» και ανεξέλεγκτος κόμβος εξαγωγών
Το βιβλίο είναι αποτέλεσμα πολυετούς έρευνας γύρω από το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων και των λογισμικών κατασκοπείας στη μεγαλόνησο. «Η Κύπρος είναι το νησί των κατασκόπων, όπως είναι και ο τίτλος του ομώνυμου βιβλίου του Κώστα Πικραμένου, εμπειρογνώμονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για θέματα Τουρκίας, Υπηρεσιών Πληροφοριών και Πολιτικού Ισλάμ. Οι κατάσκοποι, λοιπόν, χρησιμοποιούν και προηγμένες τεχνολογίες», εξήγησε ο Φ. Μακρίδης. Σημείωσε, δε, ότι «η Ευρωβουλή υιοθέτησε τα ευρήματα τής 6ετούς μου έρευνας για την ασυδοσία στην έγκριση αδειών εξαγωγής, χαρακτηρίζοντας το νησί μας ως ανεξέλεγκτο κόμβο εξαγωγών».
Ο ίδιος, στη συνέντευξή του, ανέφερε ότι «προσωπικά βίωσα δίωξη από δικηγόρους, αξιωματούχο υπηρεσίας της Δημοκρατίας, αλλά και από την Αστυνομία… Εντελώς αναίτια, φιλικό μου πρόσωπο άρχισε να διώκεται ποινικά. Γιατί στράφηκαν εναντίον μου όταν άγγιξα το θέμα που άπτεται της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων -και όχι της εθνικής ασφάλειας- και ασχολήθηκα με εταιρείες που, κυρίως, έχουν σχέση με ισραηλινής καταγωγής επιχειρηματίες;»
Στη σφηκοφωλιά των εταιρειών υποκλοπών
Ορισμένες από τις αναφορές που έκανε ο Φ. Μακρίδης στη συνέντευξή του, είναι οι εξής:
-Εταιρείες κολοσσοί στον τομέα των παρακολουθήσεων επέλεξαν την Κύπρο ως βάση. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της NSO, με το πρωτοποριακό λογισμικό Pegasus. Η ίδια η εταιρεία παραδεχόταν ότι έκανε εξαγωγές προϊόντων μέσω Κύπρου.
–Η υπόθεση των Άβνι και Ντίλιαν απέδειξε ότι ξένες εταιρείες λογισμικών και ειδικότερα ισραηλινές, επέλεγαν το νησί μας γιατί έτσι θα είχαν άμεση πρόσβαση σε ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και θα είχαν τυπική έγκριση για εξαγωγές σε τρίτες χώρες. Ήρθαν γιατί ήξεραν από προηγουμένως ότι θα είχαν απόλυτη ελευθερία, όπως τεκμηριώθηκε -μεταξύ άλλων- με έγγραφα από την υπηρεσία Εμπορίου που εξασφαλίσαμε.
-Άβνι και Ντίλιαν, είχαν ειδική μεταχείριση από την Πολιτεία. Στην περίπτωση του πρώτου, μάλιστα, είχαμε καραμπινάτη υπόθαλψη. Δεν το λέμε εμείς, αλλά τα διαβαθμισμένα έγγραφα. Δεν είναι τυχαία, λοιπόν, η παρουσία πρωταγωνιστών του κλάδου των παρακολουθήσεων στο νησί μας.
Ο πρώτος ήταν ο πρωταγωνιστής των αποκαλύψεών μας σε σχέση με τις παρακολουθήσεις από το 2017, όταν αναφερθήκαμε για πρώτη φορά στις σχέσεις του με τον ΔΗΣΥ. Έχουμε πει ότι ο κ. Άβνι προετοίμασε το έδαφος για τον κ. Ντίλιαν, που αργότερα έγινε γνωστός και στην Ελλάδα με το Predator.
–Κεραίες που εγκαταστάθηκαν στο αεροδρόμιο από την Go Networks μετά από συμφωνία με τη Hermes, τη διαχειρίστρια εταιρεία των αεροδρομίων, ήταν προκειμένου να ενισχυθεί το δίκτυο. Για λογαριασμό της Go Networks είχαν παρουσιαστεί οι Άβνι και Ντίλιαν. Οι κεραίες έδιναν τη δυνατότητα στον χειριστή τους να έχει πρόσβαση σε δεδομένα από κινητά τηλέφωνα ταξιδιωτών. Αυτό ανέφερε η ίδια η Αστυνομία, τον Δεκέμβριο του 2019. Μάλιστα, όταν η Αστυνομία εκτέλεσε εντάλματα έρευνας σε υποστατικά συμφερόντων των Άβνι και Ντίλιαν, εντόπισε σε διακομιστές, ευρύτερα γνωστούς ως servers, δεδομένα που έδειχναν πρόσβαση σε πέραν των 9,5 εκατομμυρίων συσκευών προσώπων. Εδώ δεν μιλάμε για κάτι αθώο. Αυτές οι κεραίες τοποθετήθηκαν χωρίς οι υπηρεσίες ασφαλείας της Δημοκρατίας να αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει; Απ’ εκεί και πέρα, υπάρχουν πολλά σκοτεινά σημεία.
Η Go Networks δεν ήταν εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών. Η έρευνά μας για εταιρείες με ύπαρξη τέτοιου ονόματος μάς οδήγησε σε άλλες χώρες. Στην απόφαση που καταχωρίσθηκε στο Κακουργιοδικείο δεν υπήρχε στο κατηγορητήριο φυσικό πρόσωπο, παρά μόνο εταιρεία συμφερόντων του κ. Ντίλιαν. Υπάρχουν, λοιπόν, σκοτεινά σημεία σε σχέση με το θέμα του αεροδρομίου. Αν και η δημοσιογραφική έρευνα ήταν αποκαλυπτική.
Διαπλοκή
-Αντιλαμβανόμαστε τι ήρθαν να κάνουν στην Κύπρο, πως το έκαναν και ποιοι τους υποστήριζαν και για ποιους λόγους. Αλλά υπάρχουν και συμπρωταγωνιστές στην όλη ιστορία. Η υπόθεση έχει να κάνει με ωτακουστές, χρήση συστημάτων από Αστυνομία και ΚΥΠ, ενώ κατά την έρευνά μας πέσαμε πάνω στον βοηθό γενικό εισαγγελέα, Σάββα Αγγελίδη, και στον τότε πρόεδρο του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου.
-Ποτέ δεν διασταυρώθηκε η πληροφορία ότι ο Αβνι ήταν πρόεδρος της εβραϊκής κοινότητας της Κύπρου. Αλλά ξέρουμε ότι εκτελούσε καθήκοντα ασφαλείας σε σημεία εβραϊκών συμφερόντων στην Κύπρο, πήρε άδεια οπλοφορίας και μεγάλο αριθμό σφαιρών από τη Δημοκρατία (σ.σ. Κυπριακή Δημοκρατία), προσεγγίστηκε από εγκληματικά στοιχεία, πληροφορία τον ήθελε να φυγάδευσε στο εξωτερικό ύποπτο για σχεδιασμό κακουργήματος και άλλα πολλά.
Πως έγινε Κύπριος πολίτης, πόσα ξόδεψε για να το πετύχει και φυσικά τεκμηριώνουμε τη σχέση του με την τότε ηγεσία του ΔΗΣΥ και το ίδιο το κόμμα… Είχε προσωπική γνωριμία με τον Αβέρωφ Νεοφύτου κι αυτό ήταν καλά γνωστό και στον συνεργάτη του Άβνι, τον κ. Ντίλιαν.
Στενές σχέσεις
-Υπηρέτησαν στον τομέα ασφάλειας και άμυνας του Ισραήλ. Υπηρέτησαν την πατρίδα τους, και μετά παρουσιάστηκαν ως ιδιώτες και επιχειρηματίες στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ο κ. Άβνι εμφανίστηκε από το πουθενά κι έγινε Κύπριος συμμετέχοντας σε συλλογική επένδυση 24 εκατομμυρίων ευρώ. Αναφορές τον θέλουν να ήταν αστυνομικός στο Ισραήλ…
-Αποδεδειγμένα εντοπίσαμε σχέσεις γνωστών επιχειρηματιών του κλάδου που κατονομάζουμε, με πολιτικό κόμμα, με κομματάρχη, τον Αβέρωφ Νεοφύτου, με την Αστυνομία Κύπρου, αξιωματούχους και άλλες υπηρεσίες της Δημοκρατίας.
-Αποδεδειγμένα, νομικό πρόσωπο συμφερόντων εν ενεργεία αξιωματούχου είχε σχέση με εταιρεία του κλάδου. Εντοπίσαμε ακόμα και γόνους στελεχών της ΚΥΠ που έχουν εργοδοτηθεί σε εταιρείες του κλάδου που εδρεύουν στην Κύπρο, αλλά είναι ξένων συμφερόντων.
-Μαρτυρίες φέρουν στελέχη ΚΥΠ να είχαν στενές σχέσεις με επιχειρηματίες του κλάδου (σ.σ. των ιδιωτικών εταιρειών spyware).
-Γνωρίζαμε για αρνητικό ρόλο στελεχών της ΚΥΠ που σχετίζονταν με επιχειρηματίες του κλάδου.
-Κατά την ταπεινή μου άποψη τα πιο σημαντικά κεφάλαια του βιβλίου σχετίζονται με το e-mail στο γραφείο του Αβέρωφ Νεοφύτου από τον Ντίλιαν που ήθελε εξυπηρέτηση για εξαγωγή λογισμικού στην Ολλανδία, αλλά και το ενδεχόμενο ασυμβίβαστο του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα, Σάββα Αγγελίδη. Ο αδερφός του υπήρξε συνέταιρος του κ. Άβνι, αφού ίδρυσαν την εταιρεία S9S.
Περίεργες παρακολουθήσεις
-Ψάχνοντας το θέμα εντοπίζαμε πολιτικά πρόσωπα και αξιωματούχους. Σύζυγοι που ήθελαν να παρακολουθήσουν τη γυναίκα τους, μπορούσαν να αποταθούν σε έναν ιδιώτη, ο οποίος είχε την κατάλληλη τεχνολογία για να τους εξυπηρετήσει.
-Υπηρεσία της Δημοκρατίας έκανε παρακολουθήσεις/επισυνδέσεις σε κινητά τηλέφωνα προσώπων, αλλά δεν άκουγε μόνο παράνομους, δηλαδή, εγκληματικά στοιχεία. Στέλεχος αυτής της υπηρεσίας με συνείδηση, όταν αντιλήφθηκε ότι συνάδελφοι ωτακουστές έκαναν άλλου είδους παρακολουθήσεις κι εξυπηρετήσεις, αντέδρασε. Είπε πως δεν μπορεί να είναι μέρος μιας τέτοιας κατάστασης. Το κέντρο παρακολούθησης ξεστήθηκε, λόγω αυτών των αντιδράσεων.
