Ακροβατεί στο γκρεμό η ειρήνη στη Μέση Ανατολή

Του Ζαφείρη Χατζηδήμου

Σκεπτόμενοι μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας, θα μπορούσαμε να πλάσουμε μια εικόνα, με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Βενιαμίν Νετανιάχου, να περπατάει ανήσυχος και με τα χέρια πίσω στο υπόγειο στρατηγείο στην Κίργια του Τελ Αβίβ και να μονολογεί: «Persia delenda est» (η Περσία πρέπει να πέσει) όπως πριν από χιλιάδες χρόνια πριν, ο Κρίτων μονολογούσε για την Καρχηδόνα. Τελικά ο Αννίβας αντιμετωπίστηκε με ένα πανέξυπνο τέχνασμα στρατηγικής έμμεσης προσέγγισης,  παρασύρθηκε και έτσι ο Σκιπίων ο Αφρικανός αφού κατέστρεψε τις στρατιές του Αννίβα, κατέστρεψε στη συνέχεια συθέμελα την Καρχηδόνα.

Χιλιάδες χρόνια μετά, μπορεί τα μέσα να διαφέρουν έτη φωτός, αλλά ο τύπος της στρατηγικής παραμένει ο ίδιος. Η επίθεση από το Ιράν στο Ισραήλ ήρθε ως απάντηση εναντίον της επίθεσης των Ισραηλινών στο προξενείο του Ιράν στη Δαμασκό που στοίχησε τη ζωή στο διοικητή και τον υποδιοικητή της επίλεκτης δύναμης Αλ Κουτς (Ιερουσαλήμ) του Σώματος των Φρουρών της επανάστασης.

Αυτή η επίθεση πέρα από το γεγονός ότι προκάλεσε πολύ μεγάλο πλήγμα στην ιεραρχία της εν λόγω ιρανικής δύναμης, είχε και έναν άλλο συμβολικό χαρακτήρα: Ηταν η πρώτη φορά που το Ισραήλ έπληξε επίσημα με άμεσο χτύπημα ιρανικό έδαφος – και αυτό γιατί, τόσο οι πρεσβείες όσο και τα προξενεία θεωρούνται νομικά έδαφος της χώρας η οποία τα χρησιμοποιεί και προστατεύονται από τη συνθήκη της Βιέννης του 1961.

Η ιρανική αυτοσυγκράτηση και η έμμεση προσέγγιση

Ήταν αναμενόμενο λοιπόν το Ιράν να απαντήσει και για στρατιωτικούς αλλά και για ηθικούς λόγους. Μέχρι τώρα κάτι το οποίο το παραδέχονται οι μεγάλες δυνάμεις του κόσμου, το Ιράν έχει επιδείξει εξαιρετική αυτοσυγκράτηση απέναντι στο Ισραήλ και ιδιαίτερα μετά την ισραηλινή επιχείρηση αντιποίνων από τον περασμένο Οκτώβριο (μετά το μακελειό της 7ης Οκτωβρίου από την Χαμάς) εναντίον των Παλαιστινίων,  επιχείρηση που έχει ξεπεράσει τα ανώτατα ανεκτά όρια ανταπόδοσης, έχοντας καταστρέψει το 80% της Γάζας και αναγκάζοντας εκατομμύρια παλαιστίνιους πρόσφυγες να ζουν σε άθλιες συνθήκες στη νότιο Γάζα.

Παρ’ όλα αυτά, αν δούμε προσεκτικά την επίθεση που εξαπέλυσε το Ιράν εναντίον του Ισραήλ θα παρατηρήσουμε ότι δεν πρόκειται για κάτι άλλο από τακτικές που συγκλίνουν στη στρατηγική της έμμεσης προσέγγισης. Πέρα από την εμπλοκή της αμερικανικής, της βρετανικής, της ιορδανικής και της ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας, το γεγονός ότι χρησιμοποιήθηκαν UAV παλιάς τεχνολογίας τα οποία χρειάστηκαν 7 ώρες για να φτάσουν στο Ισραήλ, βαλλιστικοί πύραυλοι χαμηλής ισχύος και ταχύτητας, καθώς και πύραυλοι κρουζ επίσης χαμηλής ισχύος εναντίον μόνο στρατιωτικών στόχων του εβραϊκού κράτους μας λέει πολλά. Και ακόμα περισσότερο μας λέει το γεγονός ότι την απογείωση και εκτόξευση την ήξεραν οι ισραηλινοί και οι υπόλοιπες δυνάμεις 7 ώρες πριν!
Είναι απαράβατη αρχή ότι όταν θέλεις να πλήξεις κάποιον και να τον πλήξεις αποτελεσματικά τον αιφνιδιάζεις ναι δεν το έκαναν αυτό όχι γιατί δεν μπορούσαν, αλλά απλά γιατί δεν το ήθελαν, κρατώντας έτσι τις ισορροπίες χωρίς να φτάσουν στα άκρα. Απώτερος  στόχος της ιρανικής πολιτικής ηγεσίας και του ιρανικού γενικού επιτελείου ήταν να στείλουν ένα μήνυμα το οποίο ναι μεν θα ήταν ισχυρό, αλλά με στόχο όχι τη σωματική ακεραιότητα των Ισραηλινών πολιτών αλλά το ηθικό τους.

Η παγίδα για το Ισραήλ

Αυτή τη στιγμή είναι ολοφάνερο ότι το Ισραήλ βρίσκεται σε ένα στρατηγικό αδιέξοδο. Και αυτό γιατί αν προχωρήσει σε άμεσο πλήγμα εναντίον του Ιράν ως ισοδύναμου τετελεσμένου, θα αναγκαστεί λόγω της μορφής των στρατιωτικών εγκαταστάσεων του Ιράν να προκαλέσει μεγάλες καταστροφές σε ανθρώπους και υλικό.

Επίσης θα πρέπει τα μαχητικά του να περάσουν από τον εναέριο χώρο συμμαχικών χωρών, τα οποία εκ των πραγμάτων λόγω της αποστολής τους θα κάνουν υπερπτήσεις πάνω από αραβικές χώρες και θα τις εμπλέξουν ενεργά στον επικείμενο πόλεμο μεταξύ Ιράν και Ισραήλ. Γιατί είτε θέλουμε να το παραδεχτούμε είτε όχι, αν το Ισραήλ πλήξει άμεσα το Ιράν αυτό τότε θα σημαίνει γενικευμένος πόλεμος στην περιοχή.

Από την άλλη υπάρχουν οι δικλείδες ασφαλείας τόσο μέσα στην ίδια την κυβέρνηση Β. Νετανιάχου, όσο και από το μεγάλο σύμμαχο των Ισραηλινών τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σε ότι αφορά το εσωτερικό της κυβέρνησης Νετανιάχου, ο κύριος αντίπαλός του – και όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις επόμενος πρωθυπουργός του Ισραήλ – στρατηγός Μπένι Γκαντζ δεν θα επιτρέψει ή για να το πούμε καλύτερα θα ασκήσει το δικαίωμα της αρνησικυρίας στην κυβέρνηση «εθνικού σκοπού» ώστε να μη γίνει επίθεση τέτοιας κλίμακας με τις απρόβλεπτες συνέπειες που περιγράψαμε παραπάνω για όλη την περιοχή.

Ο ισχυρότερος όμως παράγοντας ο οδηγεί στην αλλαγή της στρατηγικής σκέψης αναφορικά με τα αντίποινα των ισραηλινών είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες
Ηδη ο αμερικανός Πρόεδρος εδώ και αρκετές εβδομάδες έχει δείξει τη δυσφορία της χώρας του απέναντι σε στρατιωτικές επιχειρήσεις των Ισραηλινών κατά των Παλαιστινίων στη  Γάζα, αλλά και τον έμμεσο «στραγγαλισμό» τους από την στέρηση των απαραίτητων μέσων στοιχειώδους επιβίωσης.

Παράλληλα δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το Ισραήλ είναι μια χώρα η οποία εξαρτάται στρατιωτικά από τις Ηνωμένες Πολιτείες όχι μόνο λόγω του ότι δεν διαθέτει την απαραίτητη ποσότητα πυρομαχικών και όπλων για μια πολύχρονη σύγκρουση, αλλά χάρη στο σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης και πλήρους ελέγχου της ξηράς του αέρα και της θάλασσας των ιρανικών και όχι μόνο δυνάμεων μπορεί να προειδοποιήσει έγκαιρα και να επέμβει, προστατεύοντας το Ισραήλ. Κάτι που είδαμε να συμβαίνει πριν από ώρες.

Υπάρχει βέβαια μέσα σε όλα αυτά και η διατάραξη της μεγαλύτερης οδού ενέργειας του κόσμου που ξεκινάει από τον περσικό κόλπο τα στενά του Ορμούζ, τα στενά του Αντεν, τη διώρυγα του Σουέζ, τη Μεσόγειο και τον Ατλαντικό. Ήδη τα προβλήματα για τις αμερικανικές και ευρωπαϊκές εταιρείες πετρελαίου είναι πολύ μεγάλα λόγω των επιθέσεων των ανταρτών Χούθι στα στενά του Αντεν. Μια επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν πέρα το ότι θα οδηγήσει σε έναν τοπικό γενικευμένο πόλεμο θα τινάξει κυριολεκτικά στον αέρα και τις οικονομίες – κυρίως – των δυτικών χωρών, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Και το ερώτημα όλων είναι ένα τι μέλλει γενέσθαι; πώς θα αντιδράσει το Ισραήλ;

Το πιθανότερο σενάριο αντιδράσης των ενόπλων δυνάμεων του Ισραήλ είναι ένα πλήξουν γειτονικές χώρες, όπως τον Λίβανο και την Συρία, στις οποίες βρίσκονται είτε στρατεύματα των ιρανικών ειδικών δυνάμεων, είτε πλήττοντας θέσεις του μεγαλύτερου συμμάχου του Ιράν που βρίσκεται στο Λίβανο και στη Συρία την Χεζμπολάχ.

Το δεύτερο σενάριο το οποίο είναι και το απευκταίο είναι να πληγεί με άμεσο τρόπο το Ιράν με τη χρήση πυραύλων κρουζ, από μαχητικά τύπου F-35 Stealth και υποβρύχια, καθώς και τη χρήση βαλλιστικών πυραύλων τύπου Jericho-2/3.  Όμως αυτό θα σημαίνει ακαριαία την έναρξη ενός ιρανό-ισραηλινού πολέμου όπου κανένας και καμία μεγάλη δύναμη δεν θα μπορέσει να τον σταματήσει. Οι  επιπτώσεις θα είναι άμεσες και άνευ προηγουμένου σε όλο τον κόσμο και σε αυτό πρέπει να προσθέσουμε ότι όποια από τις δύο χώρες βρεθεί σε απελπιστική θέση λόγω των πληγμάτων του αντιπάλου ή των αντιπάλων, είναι πολύ πιθανό να χρησιμοποιήσει όπλα μαζικής καταστροφής. Από την πλευρά του το Ισραήλ διαθέτει πυρηνικά, από τη δική του πλευρά το Ιράν διαθέτει τα λεγόμενα «πυρηνικά του φτωχού που είναι τα βιολογικά και χημικά.

Όπως και να ‘χει αυτό που ίσως είναι το πιο πιθανό να γίνει είναι να υπάρξει μια μερική ανταπόδοση το Ισραήλ σε δυνάμεις που συνδέονται με το Ιράν σε άλλες χώρες και να ξεκινήσει μια δαιδαλώδης και δύσκολη διπλωματική προσπάθεια από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Ρωσία, την Κίνα και την Ευρωπαϊκή Ένωση ώστε να υπάρξει modus vivendi μεταξύ του Τελ Αβίβ και της Τεχεράνης με απώτερο στόχο την αποκλιμάκωση, αλλά παράλληλα και την εξεύρεση λύσης για την παύση των στρατιωτικών επιχειρήσεων του Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων της Γάζας και την επιστροφή των εκτοπισμένων σε ότι έχει απομείνει ως εστία στην περιοχή…

Πραγματική ενημέρωση στο
mailbox σας. Χωρίς λογοκρισία.

Σχετικά Άρθρα

Ιράν: Ο Τραμπ ανάμεσα στην ήττα και την κλιμάκωση

Ο Τραμπ εγκλωβίζεται στον πόλεμο με το Ιράν. Η εκλογική ήττα, η σύγκρουση Βανς–Χέγκσεθ και οι επιλογές ανάμεσα σε νέα επίθεση και συμβιβασμό.

Ελλάς – Γαλλία – Τουρκία … συνεκμετάλλευση

Η Γαλλία, με τη σύμφωνη γνώμη της Αθήνας, φέρεται να “ενημέρωσε” εγγράφως την Τουρκία για το έργο GSI, όπως ακριβώς ζητούσε η Τουρκία

Μυστική διπλωματία: NAVTEX με ερωτηματικά σε θολά νερά

Σε εξέλιξη ο συνήθης πόλεμος ελληνικών NAVTEX και τουρκικών αντι-NAVTEX. Μένει να φανεί πως θα εξελιχθούν τα πράγματα τις επόμενες ημέρες

Ραγίζει το γυαλί Αζερμπαϊτζάν – Τουρκίας;

Ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν δεν ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση Ερντογάν και δεν παραβρέθηκε στη Σύνοδο Κορυφής του Οργανισμού Τουρκογενών Κρατών

ΣΑ ΟΗΕ: Πουλάνε … λιβυκά φύκια για μεταξωτές κορδέλες

Με πρωτοφανή προχειρότητα, χάριν επικοινωνιακών εντυπώσεων διαχειρίζεται η κυβέρνηση τα σοβαρά εθνικά θέματα. Κάτι που φάνηκε και στο ΣΑ του ΟΗΕ