Του Σπύρου Γκουτζάνη *
Σε αναζήτησή πολιτικού ελιγμού, κατά το πρότυπο του Μακρόν στην Γαλλία, που θα του επιτρέψει να ανακόψει την φθορά της κυβέρνησης...
Οι χαζοί Φράγκοι, οι ηλίθιοι Λεβαντίνοι και τα βούρλα οι Σάξωνες - που και αυτοί έχουν τηλεοράσεις, ίντερνετ και έχουν κάνει εμβόλια - σου έστειλαν ένα μήνυμα: Πως όλα αλλάζουν και πως για όλα υπάρχουν λύσεις. Μη ψάχνεις πρόσωπα, ψάξε πολιτικές. Ισως ένας άνθρωπος που δεν είναι λαϊκιστής, που δεν φαμφαρονίζει, που δεν επιδιώκει την μη αναγκαία δημοσιότητα και δεν κάνει επίδειξη πλούτου, να είναι αυτό που μπορεί να οδηγήσει στην καλυτέρευση της ζωή σου.
Η μοίρα και το μέλλον που επιφυλάσσεται για όλους είναι απρόβλεπτα. Είτε πρόκειται για μεμονωμένους ανθρώπους, είτε για κοινωνίες ολόκληρες και πολιτικές. Και μόλις πριν από μερικές ώρες ο γαλλικός λαός το επιβεβαίωσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
«Τα καταφέραμε!» δήλωσε με το καλύτερο χαμόγελο του ο Κιρ Στάρμερ στη συγκέντρωση νίκης στο Λονδίνο τις πρώτες ώρες της Παρασκευής, μετά την επισημοποίηση των εκλογικών αποτελεσμάτων. Και πως να μην ήταν χαρούμενος; Επρόκειτο για ημέρα θριάμβου για τους Εργατικούς, οι οποίοι επανήλθαν στην εξουσία μετά από την ιστορική νίκη τους στις εκλογές, ισοπεδώνοντας τους κυβερνώντες Συντηρητικούς.
Η δυναμική της ακροδεξιάς έχει πάρει μόνιμα κοινωνικά χαρακτηριστικά. Δεν φταίει η απόφαση του Μακρόν να πάει σε εκλογές για τον σχεδόν διπλασιασμό των ποσοστών της ακροδεξιάς, από 18% σε 33%. Όποτε κι αν γίνονταν εκλογές, η ακροδεξιά θα θριάμβευε
Μπέλλου: «Μ' αρέσουν οι ντόμπρες κουβέντες και οι ντόμπροι άνθρωποι. Σιχαίνομαι όσους προσπαθούν να κολακέψουν. Εγώ ήμουν πάντα η απλή Σωτηρία και δε σηκώνω ψευτιές και υποκρισίες»
Η καταγγελία του Λούλα για αμερικανική παρέμβαση στις εκλογές, η Βενεζουέλα και οι φυσικοί πόροι φέρνουν τη σκιά της νέας αποικιοκρατίας πάνω από τη Βραζιλία
