Επανάληψη του γιουγκοσλαβικού σεναρίου: Σερβία και Κροατία, με μια αποδυναμωμένη Βοσνία ανάμεσά τους. Η συνέχιση του πολέμου για τον Ζελένσκι είναι ζήτημα προσωπικής επιβίωσης
Διαχρονικά αντιαμερικανικά, αν και με διακυμάνσεις, είναι τα πολιτικά αντανακλαστικά της ελληνικής κοινωνίας. Κάτι, πάντως, που φαίνεται να αλλάζει την τελευταία δεκαετία. Ωστόσο, διαπιστώνεται «σημαντική απόκλιση μεταξύ αντιαμερικανισμού και φιλορωσισμού, με σαφώς φιλορωσικά αισθήματα», σύμφωνα με τους ισχυρισμούς ερευνητών που διεξήγαν σχετική έρευνα.
Το Neostrategy.gr, στις 10 Φεβρουαρίου 2025, αποκάλυπτε ότι «η Ελλάδα πλήρωνε την … «αμαρτωλή», κατά τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Ελον Μάσκ, USAID. Παρ'...
Η εποχή του γενικευμένου αναθεωρητισμού. Μπροστά στα μάτια της ανθρωπότητας γκρεμίζεται το οικοδόμημα του διεθνούς Δικαίου που εμπεδώθηκε μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Πλέον, κυριαρχεί η πολιτική των δύο μέτρων και δύο σταθμών, και το «δίκαιο» του ισχυρότερου. Ανάλογα με τα συμφέροντα των μεγάλων διεθνών και περιφερειακών «παικτών». Η πρακτική αυτή είναι οφθαλμοφανής στις περιπτώσεις της Ρωσίας και του Ισραήλ. Στη Ρωσία επιβάλλονται πρωτοφανή πακέτα κυρώσεων, ενώ στο Ισραήλ ούτε ένα.
Πώς λύνεις την αιώνια υπαρξιακή διένεξη για τη ζωή; «Με τον χορό ή με τα βιβλία;» Με το Ένστικτο ή με τον Πολιτισμό; Ο Νίκος Καζαντζάκης έχει δώσει την απάντησή του: με το διάλογο αυτών των δύο στοιχείων, τον εκφραστικό ενστικτώδη χορό και τη διανόηση, απέναντι στη διχογνωμία της ζωής, με το έργο του «Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά». «Έτσι μονάχα η ζωή σώζεται. Τι θα πει σώζεται; Ανεβαίνει», όπως συμπυκνώνει η προμετωπίδα του μέχρι πρόσφατα ανέκδοτου έργου του «Ο Ανήφορος», γραμμένο αμέσως μετά την έκδοση του «Ζορμπά», το 1946. Εκεί, όπου γράφει: «Δε με νοιάζει ο θάνατος, με νοιάζει η φθορά, αυτή εξευτελίζει τον άνθρωπο. Αυτήν πρέπει να νικήσω…».
