Το Ισραήλ εισέβαλε στον Λίβανο και η παγκόσμια αστάθεια αυξάνεται

Του Ζαφείρη Χατζηδήμου

Δυστυχώς οι ελπίδες που υπήρχαν – αν και οι ενδείξεις έδειχναν το αντίθετο – πως έστω και την τελευταία στιγμή θα αποφευχθεί η εισβολή του Ισραήλ στον Λίβανο, αποδείχτηκαν φρούδες. Οι εκκλήσεις των ΗΠΑ, της Γαλλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, των αραβικών χωρών, εξαφανίστηκαν σαν γραφή στην άμμο.
Το Ισραήλ προχώρησε στη χερσαία εισβολή στο βόρειο αραβικό κράτος, ολοκληρώνοντας έτσι μια σειρά από  χτυπήματα και δολοφονίες πολιτικών και στραιωτικών ηγετών που θα τα ζήλευε και ο συγγραφέας των best seller αυτού του είδους Τομ Κλάνσι.

Η εισβολή των ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων στον Λίβανο σηματοδοτεί πλέον το οριστικό  τέλος της ελπιδοφόρας «νέας εποχής» που εγκαινιάστηκε πριν από 30 χρόνια, γνωστής και ως «εποχής του Οσλο» και επιστροφή στο status quo ante με τους Παλαιστίνιους διαλυμένους σε μια ισοπεδωμένη Γάζα και μια Δυτική Οχθη στρατόπεδο, τους Αραβες διχασμένους και χωρίς την αίγλη που είχαν κάποτε και βέβαια την έλλειψη ενός αντίπαλου δέους που θα μπορούσε να δράσει ως ανασταλτικός παράγοντας στη λήψη αρκετών αποφάσεων που εκτελέστηκαν από το Ισραήλ και την Δύση τον τελευταίο ένα χρόνο.

Αυτή η σύγκρουση, εκτός από τον αντίκτυπο της στη Μέση Ανατολή, έχει σημαντικές επιπτώσεις τόσο σε γεωπολιτικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο παγκοσμίως, με ιδιαίτερο αντίκτυπο στην Ελλάδα και την Κύπρο, ειδικά σε σχέση με το προσφυγικό ζήτημα.

Οι επιπτώσεις γεωπολιτικά και οικονομικά

Η εισβολή του Ισραήλ στον Λίβανο αυξάνει την ένταση στη Μέση Ανατολή, μια περιοχή που ήδη αντιμετωπίζει μακροχρόνιες συγκρούσεις και γεωπολιτικές διαφορές. Το Ιράν, ως κύριος υποστηρικτής της Χεζμπολάχ, μπορεί να ενισχύσει την υποστήριξή του στη στρατιωτική οργάνωση, γεγονός που θα μπορούσε να κλιμακώσει περαιτέρω την σύγκρουση. Αν και η μέχρι τώρα αντίδραση του Ιράν – ιδιαίτερα μετά την δολοφονία του Χανίγιε στην Τεχεράνη και ίσαμε εδώ – αποκάλυψε έναν «γίγαντα με πήλινα πόδια».  

Η Συρία και το Ιράκ, χώρες που έχουν επίσης διασυνδέσεις με το Ιράν, ενδέχεται να επηρεαστούν άμεσα από την κατάσταση, αυξάνοντας την ήδη ακραία αβεβαιότητα – σε όριο απελπισίας –  στην περιοχή.
Υπάρχει βέβαια πάντα ο παράγοντας Χ που σημαίνει πως η «στρατηγική απελπισία» θα επιφέρει  στρατιωτική κλιμάκωση οδηγώντας σε μια ευρείας κλίμακας περιφερειακή σύγκρουση (με την εμπλοκή ΗΠΑ και Ιράν),  εμπλοκή που εκ των πραγμάτων θα επηρεάσει τις παγκόσμιες ισορροπίες ισχύος και αποφάσεων. ||

Ο ΟΗΕ, η ΕΕ, ο αραβικός κόσμος και η Κίνα ενδέχεται να εμπλακούν διπλωματικά προσπαθώντας να  ελέγξουν την κατάσταση και να επιτύχουν κατάπαυση του πυρός.  Αν και φαντάζει αρκετά δύσκολο έως αδύνατο αυτή τη στιγμή. Ιδιαίτερα αν αναγκαστούν οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ – σε ενδεχόμενη στρατιωτική εμπλοκή του Ιράν για να προστατεύσουν το Ισραήλ – τότε ο μισός πλανήτης «θα πατάει σε αναμμένα κάρβουνα» και αυτό χωρίς ίχνος υπερβολής.

Η εξάρτηση πολλών χωρών από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της περιοχής, που διακινείται στις κρίσιμες θαλάσσιες οδούς όπως:  Περσικός-Ορμούζ-Σουέζ- Ατλαντικός καθώς και: Περσικός-Ορμούζ-Ινδικός Ωκεανός – Ειρηνικός θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανισορροπίες στις αγορές και να επιδεινώσει τις οικονομικές συνθήκες σε ευαίσθητες περιόδους, όπως αυτή που το βάρος έχει πέσει στη μετάβαση σε πιο πράσινες μορφές ενέργειας ιδιαίτερα στις χώρες της Δύσης.

Γιατί; Η Μέση Ανατολή είναι ένας από τους πιο σημαντικούς κόμβους για την παραγωγή και μεταφορά ενέργειας παγκοσμίως, με τον Λίβανο και τις γύρω περιοχές να αποτελούν στρατηγικά σημεία για τη διακίνηση πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Διεθνής Διπλωματία και Ανθρωπιστική Κρίση

Η ανθρωπιστική κρίση που προκύπτει από τη σύγκρουση είναι ένα από τα κύρια ζητήματα που ανησυχούν τη διεθνή κοινότητα. Με τον Λίβανο ήδη να έχει καταρρεύσει οικονομικά και να παραπαίει πολιτικά, η σύγκρουση αυτή επιδεινώνει την κατάσταση, που θα οδηγήσει σε νέες ροές προσφύγων προς τις γειτονικές χώρες και την Ευρώπη​.

Η Ελλάδα, η Κύπρος και φυσικά η Τουρκία λόγω της γεωγραφικής τους θέσης και των στενών σχέσεών τους με τη Μέση Ανατολή, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της υποδοχής προσφύγων από τη σύγκρουση. Ο Λίβανος φιλοξενεί ήδη έναν μεγάλο αριθμό προσφύγων από τη Συρία και η νέα αυτή κρίση μπορεί να αυξήσει τις προσφυγικές ροές προς την Ευρώπη, με την Ελλάδα την Κύπρο και την Τουρκία να είναι οι πρώτοι σταθμοί.

Ο προσφυγικός τομέας στις τρεις χώρες είναι ήδη υπό πίεση, με την Ελλάδα ειδικά να έχει δεχτεί μεγάλο αριθμό προσφύγων τα τελευταία χρόνια από τη Συρία και άλλες εμπόλεμες ζώνες. Η νέα εισροή προσφύγων θα αυξήσει τις ανάγκες για ανθρωπιστική βοήθεια και διαχείριση των συνόρων, ενώ θα δοκιμάσει τις δυνατότητες των χωρών για την παροχή καταλυμάτων και άλλων υπηρεσιών​.

Επιπλέον, οι επιπτώσεις στην ασφάλεια θα είναι σοβαρές, καθώς η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου βρίσκεται σε γεωπολιτική αναταραχή. Η Ελλάδα και η Κύπρος, ως μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, θα πρέπει να ισορροπήσουν μεταξύ της υποστήριξης των διεθνών προσπαθειών για αποκλιμάκωση και της διασφάλισης της δικής τους εθνικής ασφάλειας. Η αυξημένη ναυτική παρουσία στις περιοχές αυτές μπορεί να είναι αναγκαία για την προστασία των θαλάσσιων οδών και των ενεργειακών υποδομών, ενώ θα απαιτηθεί αυξημένη συνεργασία με τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς εταίρους.

Η εισβολή του Ισραήλ στον Λίβανο δημιουργεί μια νέα δυναμική αστάθειας στη Μέση Ανατολή, με άμεσες επιπτώσεις στην παγκόσμια αγορά ενέργειας, την νέα ανθρωπιστική κρίση και τη σημαντική γεωπολιτική αναταραχή. Οι ανθρωπιστικές συνέπειες θα είναι ιδιαίτερα αισθητές στην Ελλάδα και την Κύπρο, με την αύξηση των προσφυγικών ροών και την ενίσχυση της ανάγκης για ασφάλεια στις περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου.

Οι διεθνείς διπλωματικές προσπάθειες θα είναι κρίσιμες για την αποκλιμάκωση, αλλά η σύγκρουση αυτή έχει ήδη αρχίσει να επιδεινώνει τις περιφερειακές και παγκόσμιες ισορροπίες​ και κανείς δεν μπορεί να ξέρει με ασφάλεια πότε θα επιτραπεί στη διπλωματία να «μιλήσει» μιας και τον λόγο τώρα τον έχουν τα όπλα…

Πραγματική ενημέρωση στο
mailbox σας. Χωρίς λογοκρισία.

Σχετικά Άρθρα

Γαλλία – μουσικές διαδηλώσεις: Το «κίνημα της φανφάρας»

Στη Γαλλία, ο όρος «κίνημα της φανφάρας» αναφέρεται στην ενσωμάτωση μουσικών συγκροτημάτων στις κοινωνικές και πολιτικές διαδηλώσεις

Ισπανία: Οταν η στεγαστική κρίση γίνεται γενική απεργία

Η γενική απεργία στην Ισπανία φέρνει τη στεγαστική κρίση στο επίκεντρο ενόψει των πρόωρων εκλογών, δοκιμάζει την κυβέρνηση Σάντσεθ και αναδεικνύει τα όρια των προτάσεων της Δεξιάς

Ο Μακρόν μοιράζει τάλιρα για να αγοράσει κοινωνική ειρήνη

Ο Μακρόν προσφέρει μόλις 24 ευρώ στους χαμηλόμισθους, ενώ οι φοροελαφρύνσεις για τους πλουσιότερους συνεχίζονται. Η κοινωνική οργή στη Γαλλία μεγαλώνει.

Οι “Εχθροί της δημοκρατίας” για τους εργαζόμενους του κόσμου

Η ITUC έδωσε στη δημοσιότητα τις εταιρείες και τα ονόματα κολοσσών στη βιομηχανία και τη ψηφιακή τεχνολογία οι οποίες και το 2026, παραβιάζουν συστηματικά “τα συνδικαλιστικά και ανθρώπινα δικαιώματα

Ο Νετανιάχου χάνει και το αμερικανικό του σωσίβιο

Η εκλογική ήττα του Τραμπ προκαλεί αμηχανία στην ισραηλινή δεξιά και εντείνει την πολιτική πίεση στον Νετανιάχου, καθώς αλλάζουν οι συσχετισμοί στις ΗΠΑ.