Μετά την ισοπέδωση της λωρίδας της Γάζας από τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς, τώρα το αλά Τραμπ δήθεν «σχέδιο» επίλυσης του Παλαιστινιακού, είναι να «αδειάσει» η...
Αμεσο και καθολικό «πάγωμα» των αμερικανικών προγραμμάτων στρατιωτικής βοήθειας προς όλες τις χώρες, περιλαμβανομένης της Ουκρανίας, με εξαίρεση Ισραήλ και Αίγυπτο, αποφάσισε ο νέος...
Το τουρκικό ναυτικό ξεκίνησε τη νέα χρονιά ανακοινώνοντας την κατασκευή τριών πολεμικών πλοίων που βασίζονται σε αποκλειστικά εγχώρια σχέδια και εξοπλισμό: ενός υποβρυχίου, ενός αεροπλανοφόρου και του πρώτου πλοίου της πολυαναμενόμενης σειράς αντιτορπιλικών αεράμυνας TF-2000. Η ταυτόχρονη κατασκευή 31 πλοίων αποτελεί ένα πρωτοφανές επίτευγμα σε διεθνή κλίμακα και εκτιμάται ότι το κόστος του προγράμματος θα ξεπεράσει τα 10 δισεκατομμύρια δολάρια.
Ως ώριμο φρούτο, εξαιτίας δραματικών λαθών της Δαμασκού, έπεσε ο Ασαντ, παραδίδοντας τη Συρία στα χέρια των «πρώην» τζιχαντιστών και νυν αλά τούρκα γραβατωμένων «επαναστατών», ισχυρίζεται ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών. Εκτοτε, καίριο ζήτημα για τη Ρωσία είναι εάν θα φύγει ή θα καταφέρει να μείνει στη Συρία. Πληροφορίες την φέρουν να «μετακομίζει» ήδη προς την Ανατολική Λιβύη, ενώ έντονη είναι η φημολογία ότι η Τουρκία εποφθαλμιά τη ρωσική ναυτική βάση στην Ταρτούς, στη Συρία
Του Κώστα Ράπτη *
«Σε παλαιότερους καιρούς είχε παρατηρηθεί ότι η πληθωρική παρουσία του Ντόναλντ Τραμπ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης διακοπτόταν τα Σάββατα. Ως μόνη...
Ακρως ενδιαφέρουσα ήταν η εφ' όλης της ύλης ενημέρωση που έκανε ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας στα ΜΜΕ. Εκανε λόγο για θετική τροχιά στις σχέσεις της Αγκυρας με τον «στρατηγικό εταίρο» της, τις ΗΠΑ. Ανέφερε ότι οι διμερείς σχέσεις Τουρκίας τις χώρες της ΕΕ είναι «λειτουργικές». Στο πλαίσιο αυτό εξήρε τις σχέσεις με την Αθήνα, λέγοντας ότι «μπορούμε να λύσουμε τα προβλήματα με λίγο θάρρος». Ούτε λίγο ούτε πολύ, σε μια επίδειξη αλαζονείας, κυρίως λόγω Συριακού, ο Φιντάν εμφάνισε την Τουρκία ως παγκόσμια δύναμη
Η κυβέρνηση Μακρόν αναζητά 54 δισ. ευρώ με πάγωμα μισθών και περιορισμό δαπανών, ενώ διατηρεί τις φορολογικές επιλογές που ευνόησαν κεφάλαιο και μεγάλες περιουσίες. Η λιτότητα επιστρέφει στη Γαλλία και οι εργαζόμενοι απαντούν με κινητοποιήσεις.
