ν πάει κάποιος στη Μέση Ανατολή και βρεθεί ανάμεσα σε μουσουλμάνους, εβραίους, δρούζους, χριστιανούς, Ισραηλινούς, Σύριους, Ιορδανούς , Αιγύπτιους, Παλαιστίνιους, Βεδουϊνους και Ιρανούς. Και τους ρωτήσει κάτι απλό μα και σύνθετο: «Τι θέλετε;» η απάντησή τους είναι σχεδόν η ίδια: Ζωή με ασφάλεια και γαλήνη, μακριά από συγκρούσεις πόλεμο και βίαιες απώλειες.
Το ιδανικό πρόσχημα, προκειμένου να αποσπάσει την προσοχή των πολιτών από τα καυτά προβλήματα της καθημερινότητάς τους αλλά και την ανικανότητά της να τα διαχειριστεί, αναζητά η κυβέρνηση στο Μεσανατολικό, καλλιεργώντας κλίμα κινδυνολογίας και τρομοϋστερίας. Στο μεταξύ, ωσάν να ήταν ο ... νέος Μωϋσής του Μεσανατολικού, ο Κ. Μητσοτάκης συγκάλεσε ΚΥΣΕΑ, για να δείξει ότι «θωρακίζει» τη χώρα με «μέρα». Μόνο που τον πρόλαβε ο Δένδιας και τα ανακοίνωσε πρώτος. Επικοινωνιακά μέτρα, μικρής σημασίας, βέβαια
Του Ζαφείρη Χατζηδήμου
Η πυραυλική επίθεση του Ιράν στο Ισραήλ πριν από μερικά 24ωρα, ήταν από τις μεγαλύτερες σε κλίμακα στην ιστορία της σύγκρουσης μεταξύ...
Του Ζαφείρη Χατζηδήμου
Οι τελευταίες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, με την ισραηλινή εισβολή στον Λίβανο και την πυραυλική επίθεση του Ιράν κατά του Ισραήλ, διαμορφώνουν...
Η εποχή του γενικευμένου αναθεωρητισμού. Μπροστά στα μάτια της ανθρωπότητας γκρεμίζεται το οικοδόμημα του διεθνούς Δικαίου που εμπεδώθηκε μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Πλέον, κυριαρχεί η πολιτική των δύο μέτρων και δύο σταθμών, και το «δίκαιο» του ισχυρότερου. Ανάλογα με τα συμφέροντα των μεγάλων διεθνών και περιφερειακών «παικτών». Η πρακτική αυτή είναι οφθαλμοφανής στις περιπτώσεις της Ρωσίας και του Ισραήλ. Στη Ρωσία επιβάλλονται πρωτοφανή πακέτα κυρώσεων, ενώ στο Ισραήλ ούτε ένα.
Η εισβολή των ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων στον Λίβανο σηματοδοτεί πλέον το οριστικό τέλος της ελπιδοφόρας «νέας εποχής» που εγκαινιάστηκε πριν από 30 χρόνια, γνωστής και ως «εποχής του Οσλο» και επιστροφή στο status quo ante με τους Παλαιστίνιους διαλυμένους σε μια ισοπεδωμένη Γάζα και μια Δυτική Οχθη στρατόπεδο, τους Αραβες διχασμένους και χωρίς την αίγλη που είχαν κάποτε και βέβαια την έλλειψη ενός αντίπαλου δέους που θα μπορούσε να δράσει ως ανασταλτικός παράγοντας.
Το επιχείρημα ότι δήθεν “δεν υπήρξαν νεκροί στο Πολυτεχνείο” όταν το τάνκς έριξε την Πύλη διακινείται εδώ και πάρα πολλά χρόνια από όσους επιμένουν να παραχαράξουν την Ιστορία και να τη ξαναγράψουν στα δικά τους μέτρα.
Με επικοινωνιακά τρικ, το μέγαρο Μαξίμου προσπαθεί να βαφτίσει το νέο Βατερλώ με το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου σε … περηφανή εθνική νίκη
Η μάχη για τη διαδοχή του Μακρόν φουντώνει. Λε Μερ, Φιλίπ, Ατάλ και Λαγκάρντ αναζητούν το μέλλον του μακρονισμού, χωρίς να αποχωρίζονται τις πολιτικές του.