Η αναμενόμενη επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών έχει ήδη προκαλέσει ισχυρές αναταράξεις στον γεωπολιτικό χάρτη. Από την Ουάσιγκτον έως την Αθήνα και από τη Γροιλανδία έως τον Παναμά, πολιτικοί, διπλωμάτες και στρατιωτικοί, προσπαθούν να διαβάσουν τις προθέσεις του νέου - και συνάμα - παλιού ηγέτη των ΗΠΑ και να προετοιμαστούν για τις τακτικές που θα ακολουθήσει.
Η Τουρκία κάνει τα πάντα για να κεφαλαιοποιήσει τα κέρδη της από τη μετατροπή της Συρίας σε προτεκτοράτο της. Διπλωματικά, θα παζαρέψει με ΗΠΑ και ΕΕ, ζητώντας βαρύτιμα ανταλλάγματα. Σε ισχυρούς κύκλους στη Δύση, εξάλλου, πλειοψηφεί στην παρούσα η αντίληψη ότι καλύτερα είναι να παζαρεύουμε με ένα μέλος του ΝΑΤΟ, την Τουρκία. Κάτι που διόλου ωφελεί την Ελλάδα, στην ελληνοτουρκική σκακιέρα. Σε αυτό το σκηνικό, μεγάλη σημασία έχει η πολιτική που θα ακολουθήσει το Ισραήλ, για το οποίο πολλοί -βιαστικά πάντως- σπεύδουν να προκαταλάβουν ακόμα και ανοικτή σύγκρουση με την Τουρκία
Ο τρόμος για τις Σύριες έχει και πρόσωπο και όνομα. Είναι ο νέος υπουργός «Δικαιοσύνης», Σάντι αλ Βαΐζι. Και αυτός, από τζιχαντιστής, φόρεσε γραβάτα....
Στον έλεγχο της Τουρκίας, ως όλα δείχνουν, περνούν οι -υπό σχηματισμό- «Ενοπλες Δυνάμεις» της Συρίας. Ηδη, το υπουργείο Αμυνας της Τουρκίας βρίσκεται σε συνεννοήσεις...
Οσοι χάρηκαν για την πτώση του Ασαντ (όχι ότι ήταν και κανένα «αγγελούδι»), μεταξύ των οποίων και ο Κ.Μητσοτάκης, μπορούν τώρα να απολαύσουν τους «εκσυγχρονισμένους», γιαλατζί τζιχαντιστές αλά τούρκα. Γι' αυτούς, η θέση της γυναίκας στη Συρία είναι σπίτι της Και πολύ της είναι. Στο μεταξύ ο τζιχαντιστής ... με τη γραβάτα, Αλ Γκολάνι, λέει ότι εκλογές στη χώρα θα γίνουν σε τέσσερα χρόνια. Και βλέπουμε. Στοχοποιεί, δε, ευθέως, κατ'επιταγή της Αγκυρας, τους Κούρδους
Για δεκαετίες, το Ιράν έχτιζε μεθοδικά έναν άξονα αντίστασης, έναν περίπλοκο και πολυεπίπεδο ιστό συμμάχων που επεκτείνεται από το Ιράκ και τον Λίβανο μέχρι τη Συρία και την Υεμένη. Ο στόχος ήταν ξεκάθαρος: η αντιπαράθεση με το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, η εδραίωση της ιρανικής επιρροής στη Μέση Ανατολή και η διατήρηση ενός στρατηγικού πλεονεκτήματος μέσω πολιτοφυλακών και ένοπλων ομάδων. Η πτώση της Συρίας φαίνεται όμως ότι καταστρέφει τα σχέδια του Ιράν.
Η καταγγελία του Λούλα για αμερικανική παρέμβαση στις εκλογές, η Βενεζουέλα και οι φυσικοί πόροι φέρνουν τη σκιά της νέας αποικιοκρατίας πάνω από τη Βραζιλία
Η συνάντηση Τραμπ–Σι δύσκολα θα λύσει τις μεγάλες διαφορές ΗΠΑ και Κίνας. Η αποφυγή μιας νέας κλιμάκωσης μπορεί όμως να αποτελεί από μόνη της επιτυχία.
